Ochrony przed mrozem wymagają także byliny, które nie są w pełni odporne na mróz i rośliny dwuletnie. Okrywamy je warstwą torfu, kory, suchych liści, stroiszem lub słomą. Otulamy również donice i skrzynki, w których zimują rośliny i cebulki. Szczególną troską należy otoczyć rośliny pienne, którym owijamy materiałem izolacyjnym całe korony lub samo miejsce szczepienia.

Piwonie pochodzą z Dalekiego Wschodu, byliny silne i długowieczne.

Piwonie dorastają do 1 m wysokości, mają grube, mięsiste korzenie, co pomaga utrzymać dużą część naziemną rośliny. Wczesną wiosną łatwo je poznać po przebijających przez glebę czerwonych spiczastych nowych pędach. Jak najwięcej uwagi trzeba poświęcić przygotowaniu miejsca dla piwonii w ogrodzie. Jeśli zaniedbamy ten etap. to roślina będzie słabo rosła i kwitła. Piwonie lubią stanowisko słoneczne, aby się dobrze ukorzenić potrzebują dwóch lat.

Lawenda najlepiej się czuje na stanowisku słonecznym. Lubi ziemię wapienną, suchą, przepuszczalną i niezbyt żyzną. Jeżeli ziemia jest gliniasta, uzdatniamy ją domieszką piasku. Najlepsza pora do sadzenia to późna wiosna. Jednak można ją flancować przez cały sezon ogrodowy.

Cięcie zasadnicze wykonujemy w ostatnich dniach wiosny. Jeżeli lawenda dopiero niedawno wypuściła nowe pędy, przycinamy je około 1/3 długości, aby krzewinka zachowała zwarty pokrój i nie starzała się zbyt szybko. Przekwitnięte pędy rośliny starannie wycinamy. Lawendę nawozimy wiosną niewielką porcją kompostu. Lawenda może zimować w pojemniku w miejscu osłoniętym od wiatru i silnego nasłonecznienia podczas mrozu. Należy ją okryć włókniną lub gałązkami jedliny.

Odpowiednia ziemia do kwiatów musi zapewnić dobry drenaż i dobre krążenie powietrza wewnątrz doniczki. Musi również dostarczyć niezbędnych składników odżywczych roślinie. W sklepach ogrodniczych można znaleźć gotowe mieszanki, przeznaczone dla roślin pokojowych. Na ogół większość kwiatów dobrze w nich rośnie. Są jednak kwiaty, które wymagają specjalnej ziemi, np. storczyki, bromelie czy azalie.

Zielone krzewy o zdrewniałej łodydze. Bluszcze to pnącza samoczepne, jeśli spotkają na swojej drodze podporę to zaczynają się wspinać. Najczęściej są to mury, drzewa, kamienie, do których przyczepia się korzonkami przybyszowymi. Wzrost po korze drzew nie przeszkadza im, ponieważ korzonki bluszczu wrastają tylko w szpary kory. Jeśli bluszcz nie napotka żadnych podpór, to płoży się po ziemi. Stare okazy bluszczu mogą zakwitnąć, ale kwiaty nie są atrakcyjne.